VRML چيست؟

VRML كه به صورت (V-R-M-L) يا (Vermal) تلفظ مي شود ، كلمه اي اختصاري براي Virtual Reality Modeing Language يا زبان مدل سازي واقعيت مجازي است. همان طور كه حدس مي زنيد ، VRML چيزي شبيه HTML يا همان (Hyper Text Markup Language) است. HTML براي طراحي يك صفحه دو بعدي و VRML براي ساخت صحنه هاي سه بعدي كه اصطلاحاً به آنها Virtual World گفته مي شود ، به كار مي رود. دقت كنيد كه نتيجه اجراي فايل هاي HTML يك محيط دوبعدي است كه اصطلاح صفحه را براي آن به كار برديم، ولي اجراي فايل هاي VRML توسط مرورگر ، يك فضاي سه بعدي را مي سازد. همانگونه که HTML صفحاتی را تعریف می کند که در مرورگر به صورت مسطح و دوبعدی نمایش داده میشوند، به همین ترتیب،VRML دنیاهای مجازی را تعریف میکند که می توان درون آنها حرکت کرد چرخید و یا پرواز کرد. VRML به نحوي توسعه داده شده كه به HTML وابسته نباشد ، با اين حال در VRML نيز از همان پروتكل ها براي انتقال فايل از طريق اينترنت استفاده شده است. بنابراين هرچيز كه در مورد اينترنت وب آموخته ايد، در VRML هم كاربرد خواهد داشت. شما مي توانيد فايل هاي ساخته شده توسط VRML را با مرورگرهاي VRML يا مرورگرهاي معمولي HTML مثل (INTEMEL Explorer 4) به بالا مشاهده كنيد. آدرس (URL) فايل هاي VRML شبيه فايل هاي HTML به نظر مي رسند، با اين تفاوت كه پسوند فايل هاي HTML به صورت html و htm است، در حالي كه در فايل هاي ( VRML World files ) از پسوندهاي flr ،wrz ، wrl استفاده مي شود. فايل هاي VRML فقط محتوي متن هستند. با اين حال پس از خوانده شدن توسط مرورگرها ، يك محيط كاملاً گرافيكي را مي سازند. مهمترين نقش VRML اين است كه مشخص كند چگونه يك صحنه سه بعدي در دنياي مجازي ساخته می شود. هدف اين بود كه راه حل آساني مثل HTML براي اين كار ارئه شود كه قابليت توسعه نيز داشته باشد. بر همين اساس، 0 .1 VRML فقط قابليتها و دستورات پايه اي براي پيوند دادن اشياي دنياي مجازي به صحنه ها را شامل مي شد.اگر بخواهيم تخصصي تر بگوييم، VRML يك (زبان صحنه پردازي) است. تفاوت VRML با HTML در اين است كه مي تواند به مرورگر دستوراتي را در مورد محل قرارگيري اشياء سه بعدي و رنگ آنها بدهد و به طور اساسي اين امكان را فراهم مي كند تا مرورگر(نقطه ها را به هم متصل كند)در حالي كه HTML فقط گونه هاي ساده متن و تصاوير از پيش ساخته شده را براي ساخت يك صفحه دوبعدي در كنار هم قرار مي دهد.

كاربرد ها
بيشترين كاربرد ها ي واقعيت مجاز ي در يكي از اين سه مقوله جا مي گيرد:

- شبيه سازي
شبيه سازي به معناي وانمودن، حل كردن، تقليد چيزي است. دنياهاي مجازي برگردان هاي دنياي واقعي اند، مانند شبيه سازي وشبيه سازي پرواز يا رانندگي در محيطهاي مختلف مثل محيط فيزيكي فضايي و…

- تجسم
تجسم به معناي مجسم كردن قابل مشاهده ساختن به خصوص در ذهن دنياهاي مجازي كه با نشان دادن اطلاعات به صورت تصاوير سه بعدي آسان تر فهميده شوند. مثل تجسم هاي مجازي از فعاليت هاي پزشكي،نظامي و آموزشي

- واقع گريزي
واقع گريزي به معناي تمايل به خلاصي ار واقعيت دنياهاي مجازي كه با تخيل خلق ميشوند ، شبيه بازي هاي ماجرايي از مشخصه هاي اساسي واقعيت مجازي حس حضور واقعي در مكان شبيه سازي شده و كنترل روي آن محيط شبيه سازي شده استكه بيشتر با استفاده از ابزار هاي مختلف بر اساس هدف كاربران و پيچيدگي فني محيط آنها است.

مهمترين كاربرد واقعيت مجازي در آموزش – تجارت اكترونيكي – پژوهش هاي تجربي ، عملي و آزمايشگاهي- معماري توليد صنعتي و موارد زير است :
- فروشگاه هاي مجازي براي استفاده بهتر از تجارت الكترونيكي
-دانشگاه هاي مجازي كه كلاسها و آزمايشگا ه هاي آن همه مجازي است و شاگردان آن درنقاط مختلف دنيا قراردارد.
-شبيه سازي حركت وسائل نقليه و آموزش رانندگي، خلباني شبيه سازي انواع ورزش و…
-جراحي از راه دور
- كتابخانه و مراكز اطلاعات
-بازيهاي واقعيت مجازي چند نفره و ابزار هاي سرگرمي مجازي

مزاياي استفاده از محيط مجازي
- در اين محيط كاربر امنيت بيشتري احساس مي كند.
- در اغلب موارد هزينه طراحي و پياده سازي كمتري دارد.
- انعطاف پذير است و مي توان آن را به راحتي براساس شرايط و اهداف تغيير داد.
- كاربرهاي واقعي وتوان بالقوه فوق العاده اي دارد به طوري كه كاربران مي توانند مدل شبيه زندگي را تجربه كننديا درمحيطي امن قدم زنند و مي توانند در عين حال روي آن محيط كنترل داشته باشند در واقعيت ممكن است چنين چيزي محال باشد.