اگر درد دود داشت تمام آسمان را مي‌گرفت

مهرداد اسكويي مطرح كرد: مي‌گويند اگر درد دود داشت تمام آسمان را مي‌گرفت. الان تمام آسمان آذربايجان پر از دود است؛ پر از دودٍ درد بچه‌هايي كه پدر و مادر خود را از دست داده‌اند و بايد آينده‌شان را با دست‌هاي خودشان بسازند. اين بچه‌ها آن قدر درد دارند كه حتي توان گريه كردن هم ندارند. من از همه دوستانم خواهش مي‌كنم كه به كمك‌شان بشتابند.
اين مستندساز در گفت‌وگويي با خبرنگار سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، ضمن ابراز تاسف شديد از زلزله آذربايجان شرقي و جان باختن تعدادي از هم وطنان‌مان گفت: اين اتفاق مرا به شدت متاثر كرده و چند شب است كه از غصه بچه‌هايي كه والدين خود را از دست داده‌اند خواب به چشمانم نمي‌آيد. من با همين چشمانم ديده‌ام كه بچه‌ها در زلزله‌هاي رودبار، چنگوره و بم چه اندوه بزرگي دارند اما نمي‌دانم چگونه توصيفش كنم، فقط مي‌گويم آن‌ها از شدت حيرت و از غم بزرگي كه روي دل‌شان است گوشه‌اي مي‌ايستند، به آسمان خيره مي‌شوند و حتي توان گريه كردن هم ندارند.
به گزارش ايسنا، مهرداد اسكويي در گذشته ساخت مستندي درباره آينده كودكاني كه خانواده خود را در زلزله از دست داده بودند، آغاز كرده بود. اين مستند كه از كودكان زير آوارمانده زلزله سال 69 رودبار آغاز مي‌شد.
مهرداد اسكويي در ادامه اين گفت‌وگو در پاسخ به پرسشي درباره اينكه آيا قصد نداريد آن مستند را در آذربايجان هم ادامه دهيد؟، تصريح كرد: همانطور كه در سال 69 هنگامي كه زلزله رودبار به وقوع پيوست من به همراه تيمم 24 ساعت بعد از وقوع زلزله در آنجا حاضر بودم، يا در زلزله چنگوره و بم به فاصله 24 ساعت براي ثبت وقايع به منطقه رفتيم، اين‌بار هم گروه بلافاصله به آذربايجان اعزام شده است تا از كودكاني كه از زير آوار بيرون مي‌آيند تصوير بگيرد.
اين مستندساز ادامه داد: اكنون كار ساخت اين مستند كه موقتا «گهواره» نام‌گذاري شده است را به سرعت دست گرفته‌ايم و با تمام توان‌مان تلاش مي‌كنيم بتوانيم غم كودكاني كه از زير آوار بيرون مي‌آيند و آينده‌اي كه جستجو مي‌كنند را تصوير كنيم.
اسكويي درباره خط داستاني اين فيلم مستند هم اظهار كرد: اين فيلم مستند كه در طول 23 سال قبل در حال ساخت آن هستيم ابتدا از چند كودك كه از زير آوار زلزله رودبار بيرون آمده‌اند، آغاز مي‌شود. ما در سال‌هاي نوجواني به سراغ‌ همان كودكان مي‌رويم تا وضعيت‌شان را به تصوير بكشيم. همچنين در اين اواخر دوباره به سراغ اين بچه‌ها رفتيم تا سنين جواني‌شان را تصوير كنيم. براي‌مان واقعا جالب بود كه ديديم آن‌ها چگونه با اميد و تلاش فراوان سعي مي‌كنند، بدون اتكا به كسي آينده‌شان را بسازند.